penningen

plaquettes

standbeelden

borstbeelden

tekeningen

dierplastieken

decoraties

keramiek

monumenten

publicaties

fotoalbum

overig
dierplastieken:

waterral

reiger

vrolijk zebrapaard

slak (messenlegger)

vogeltje (messenlegger)

bot (vis, messenlegger)

hondje (messenlegger)

uilen (in beton)

bronzen pad

torenvalk hout

torenvalk

grasparkieten

vechtende musschen

Alexanderparkieten

bokje

betonnen pad

parelhoenders

kameleons

musjes

slapende mus

aapjes

huilend hondje

jonge Pieter

zich wassende kat

lammetje

rustend paard

vissen

kat

liggend hertje (brons)

liggend hertje (hout)

slapend hertje

slapend hertje (brons)

steenbok

jonge koekoek

slapende Pieter

egel in hout

egel in brons

beer

staartmees

nijdige kat

hollend paard

hertje staand buiten

pinguïns

veulen

edelhert groot

edelhert klein

hertje

rustende eend

houten kraai

houten vogeltje

 

manco

koekoek
Onderwerp jonge koekoek
Jaar 1941
Gesigneerd monogram zonder streepjes op de onderzijde
Materiaal brons
Afmetingen lbh: 10,5 x 5,5 x 4 cm
Aanwezigheid Gemeentemuseum, Den Haag
Bijzonderheden

Het vogeltje is gegoten bij Stöxen, Leiden.
Naast het hele vogeltje is er ook een stukje vogel dat een zelfstandig leven leidt. In de achterzijde van het kopje is een gaatje met schroefdraad getapt daardoor het opgehangen kan worden. Hoe zoiets kan ontstaan laat zich alleen raden.
Het vogeltje is in Brusselse aarde gegoten. Het te gieten model moet “lossend” zijn, omdat het model weer uit de aarde moet worden gehaald. Is dit niet het geval dan worden er “passtukken” gemaakt. De keel van het vogeltje is hier het probleem omdat het binnen de vorm ligt. Voor het geval er bij het gieten iets mis gaat, werden als het mogelijk was meer afgietsels gemaakt dan nodig. Mocht alles gelukt zijn dan werd het brons van de overtollig gemaakte beeldjes gewoon weer hergebruikt. Zo ook hier, waarbij er voor het laatste vogeltje niet genoeg brons in de vorm gevloeid was om het helemaal te vullen. Bij het openen van de mal zag de gieter dat er toch iets grappigs ontstaan is en is besloten het kopje niet in de bronsbak te gooien maar te bewaren (ongetwijfeld met instemming van tante want de relatie tussen de firma en tante was goed. Zo kreeg tante geboortekaartjes van de kinderen Stöxen en heeft ze die beantwoord).

 

Het gipsen model bevindt zich in een particuliere verzameling.

 

 

naar boven